Одоогийн Туркийн нутагт 15,800 жилийн өмнө амьдарч байсан гөлөгний үлдэгдлийг эрдэмтэд хамгийн эртний нохой хэмээн тодорхойлжээ. Энэ нь өмнө нь мэдэгдэж байсан хамгийн эртний нохойноос бараг 5,000 жилээр илүү эртнийх юм. Судлаачид уг гөлөгний гавлын ясны хэсгийг эртний анчин-түүгчдийн ашиглаж байсан Пинарбаши хэмээх хадны хоргодох газраас олжээ. Мюнхений Людвиг Максимилианы Их Сургуулийн Лоран Францын хэлснээр, гавлын ясыг шинжилж, ДНХ-г нь задлан шинжилсний үр дүнд уг гөлөг нь ‘хэдэн сартай’ байсан бөгөөд жижиг чоно шиг харагддаг байсан гэж дүгнэжээ. Франц нь Палеолитийн үед Европ, Ази даяар нохойны тархалтыг судалсан судалгааны хамтран зохиогч бөгөөд уг судалгаа нь лхагва гарагт нэр хүндтэй Nature сэтгүүлд нийтлэгдсэн байна. Тухайн үед нохой хүмүүсийн дунд ямар үүрэг гүйцэтгэж байсан нь бүрэн тодорхойгүй байгаа ч, эртний хүмүүс болон тэдний нохойны харилцаа орчин үеийнх шиг байгаагүй ч ‘хүүхдүүд гөлөгнүүдтэй тоглодог л байсан’ гэж тэр нэмж хэлжээ. Энэхүү нээлт нь нохойны анхдагч үүрэг нь эрт дээр үеэс л нөхөрлөл байсан байж магадгүй гэсэн таамаглалыг баталж байна.
